İzmir'in tarihi ve kamusal değer taşıyan üç yapısı; Meslek Fabrikası, Egemenlik Evi ve Tepecik'teki eski gasilhane son dönemde ciddi bir mülkiyet tartışmasının odağı haline geldi.

Bu binalar yıllardır İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından kamu hizmetleri için kullanılıyordu. Meslek Fabrikası, ücretsiz meslek kursları ve istihdam eğitimleriyle on binlerce İzmirliye katkı sağlıyordu.

Egemenlik Evi, 1891'de halk katkılarıyla inşa edilmiş İzmir'in ilk belediye binası olarak tarihi öneme sahip. Gasilhane ise cenaze ve sosyal hizmetlerde aktif rol oynuyordu. Vakıflar Genel Müdürlüğü, bu taşınmazların tapu kayıtlarının kendilerine ait olduğunu iddia ederek 2025 Ekim'inde devir işlemlerini başlattı. Tapular, belediyeye bilgi verilmeden Vakıflar adına tescil edildi. İzmir Büyükşehir Belediyesi, bu işlemi hukuka aykırı buldu ve hem adli hem idari yargıda davalar açtı. Mahkeme, Meslek Fabrikası için üçüncü kişilere devri engelleyen ihtiyati tedbir kararı verdi. Tahliye girişimlerine karşı açılan davada başlangıçta yürütmeyi durdurma kararı alındı.

Ancak 24 Şubat 2026'da İzmir 5. İdare Mahkemesi, bu durdurma talebini reddetti. Belediye, aynı gün itiraz ederek kararı üst mahkemeye taşıdı. Vakıflar Genel Müdürlüğü, mahkeme süreçleri devam ederken kaymakamlık yoluyla tahliye girişiminde bulundu. Bu durum, belediye tarafından "oldu bitti yaratma" olarak nitelendirildi. Belediye Başkanı Cemil Tugay, binaların Atatürk'ün 1926 kararnameyle belediyeye geçtiğini ve halk parasıyla restore edildiğini vurguladı. Tugay, hiçbirinin vakıf malı olmadığını tarihi belgelerle savundu. Belediye, tahliye yerine dava sonuna kadar kullanımın devamını ve gerekirse ecrimisil ödemeyi teklif etti. 27 Şubat 2026 itibarıyla Meslek Fabrikası'na ilişkin tahliye işlemleri yargılama sonuna kadar tedbiren durduruldu.

Bu karar, belediyenin hukuki mücadelesinde önemli bir adım olarak değerlendirildi. Üç bina hâlâ belediye kontrolünde hizmet vermeye devam ediyor. Süreç, üst mahkeme kararlarıyla şekillenecek ve İzmir kamuoyunda yakından takip ediliyor. Bu olay, yerel yönetimlerle merkezi idare arasındaki mülkiyet ve kamu yararı tartışmasının güncel bir örneği haline geldi.

Peki, İzmir'in bu tartışmalara ihtiyacı var mı? İzmir'in bir süredir yazılarımda belirttiğim gibi siyaseten sakinleşmeye ve durulmaya ihtiyacı var. İzmir'in önemli sorunları var ve bu sorunların İzmir'in tüm siyasi aktörleriyle çözülmeye ihtiyacı var. Halihazırda kullanılan binaların İzmir'e hizmet etmesi seçeneği bu binalar için en doğru seçenek olarak gözüküyor. Zaten tahliye işlemleri yargılama sonuna kadar tedbiren durduruldu. Bu karar hiç olmazsa gerginliği bir nebze olsun azaltacaktır diye düşünüyorum.

Son söz olarak ise şunu söylemek istiyorum; İzmir'in trafik, su, deprem riski, konut ve çevre gibi kronik sorunları, artık parti farkı gözetmeksizin ortak bir akılla ele alınmayı bekliyor. Siyasetçiler, ideolojik çekişmeleri bir kenara bırakarak İzmirlinin geleceği için aynı masaya oturmalı ve gerçekçi çözümler üretmelidir. Birbirini yıpratmak yerine, merkezi hükümet, yerel yönetimler, iş dünyası, akademi ve sivil toplumun katılımıyla güçlü bir ortak irade oluşturulmalıdır. İzmir'in kalkınması ve yaşanabilirliği, ancak bu birliktelikle mümkün olacaktır. Birleşin, İzmir'in sorunlarını ortak akılla çözün. Çünkü İzmirliler sizlerden bunu bekliyor. İzmir'in geleceği adına siyasetçiler, İzmir'in tüm sorunlarına partizanca değil itidal ve sağduyuyla yaklaşmalı, polemiği bir kenara bırakıp İzmirlinin yarınlarını düşünerek hareket etmelidir.