Türkiye'nin üçüncü büyük şehri olan İzmir'de taksi sayısı her zaman tartışma konusu olmuştur. Günümüzde kent merkezinde yaklaşık 3 bin civarında ticari taksi hizmet veriyor ve bu rakam birçok ulaşım uzmanına göre yeterli görünüyor.

Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası’nın yaptırdığı bilimsel çalışmaya göre, 2030 yılına kadar İzmir’in ihtiyacı yaklaşık 3.150 taksi civarında kalıyor.

Yani mevcut sayı, planlı bir artışla uzun vadede rahatlıkla karşılanabilir durumda. Ancak vatandaşlar özellikle pik saatlerde taksi bulmakta zorlandıklarını sıkça dile getiriyor.

Bu zorluk aslında taksi sayısından ziyade trafik yoğunluğu ve altyapı eksikliğinden kaynaklanıyor. Sabah ve akşam saatlerinde ana arterlerdeki sıkışıklık, taksilerin de hareket kabiliyetini ciddi oranda düşürüyor.
Yeni plaka tartışmaları da bu gerilimi artırıyor. Büyükşehir Belediyesi’nin 215 yeni taksi plakası kararı, esnaf odası tarafından “gerek yok” diye eleştiriliyor.

Oda, mevcut taksilerin verimli çalıştırılması ve denetimin artırılması gerektiğini savunuyor. Haklı bir nokta var; çünkü sorun sadece araç sayısı değil, hizmet kalitesi ve şoför davranışları.

Bazı taksicilerin kısa mesafe reddi, rota uzatma veya taksimetre kullanmama gibi şikayetler, vatandaşların taksiye olan güvenini zedeliyor. Bu tür davranışlar, yeterli sayıdaki taksiyi bile yetersiz hissettirebiliyor.

Öte yandan nüfus artışı, turizm ve üniversite öğrencileriyle birlikte talep de yükseliyor. Özellikle Konak, Karşıyaka, Bornova gibi yoğun ilçelerde akşam saatlerinde taksi bulmak gerçekten zor olabiliyor. Raylı sistemlerin yaygınlaştırılması ve benzeri hatlar ve gece otobüs seferleri artırılırsa taksiye olan bağımlılık azalabilir. Böylece mevcut taksiler daha verimli hizmet verebilir. İzmir’in büyüme hızı göz önüne alındığında, periyodik etüt çalışmalarıyla taksi sayısının güncellenmesi şart. Ancak aceleci artışlar yerine veri odaklı planlama yapılmalı.

Vatandaş olarak bizler de sorumlu davranmalıyız; kısa mesafelerde taksi yerine yürüyüş veya toplu taşıma tercih etmek trafiği rahatlatır. Zaten tüm medeni ülkelerde de durum budur. Taksiciler de daha nazik ve kurallara uyan bir hizmet sunarsa memnuniyet artar. Sonuç olarak, İzmir’deki taksi sayısı genel olarak yeterli görünüyor. Asıl mesele, trafiğin kronik sorunu ve hizmet kalitesinin geliştirilmesi. Daha fazla plaka yerine, mevcut filosun daha iyi yönetilmesi ve kentin ulaşım altyapısının güçlendirilmesi öncelik olmalı. Aksi takdirde yeni taksiler de aynı trafik çukurunda kaybolup gidecek. İzmir’e yakışan, modern ve akıcı bir ulaşım sistemi kurmaktır. Bu da ancak bilimsel veriler ve ortak akılla mümkün olabilir.