Türkiye’nin kayakçuları uluslararası arenada madalya yüzü göremiyor; bu durum tesadüf değil, sistematik bir sorunun sonucu. Ülkemizde kış sporlarına yönelik uzun vadeli, sürdürülebilir bir devlet politikası maalesef yok.

Coğrafi olarak kayak yapmaya uygun dağlarımız olmasına rağmen, altyapı yatırımları yetersiz ve plansız kalıyor. Alp disiplini, kayakla atlama ve kayaklı koşuda elit sporcu havuzu çok dar; binlerce çocuk arasından yetenekli olanlar erken tespit edilemiyor. Avrupa’daki rakipler 4-5 yaşından itibaren profesyonel antrenman yaparken, Türk kayakçılar sınırlı imkânlarla geç başlıyor.

Sponsor desteği yetersiz; kayak sporu, yaz branşları kadar öncelikli görülmüyor. Modern kayak pistleri, rüzgâr tünelleri, güç antrenman merkezleri ve bilimsel destek sistemleri halen sınırlı sayıda. Sporcularımız uluslararası yarışlarda tecrübe kazanmak için yeterince yurt dışı kampı ve yarışma fırsatı bulamıyor.

Kış turizmi tesislerimiz var ama bunlar daha çok turistik amaçlı; elit sporcu yetiştirme merkezine dönüşmüyor. Aileler ve okullar kış sporlarını teşvik etmiyor; futbol ve diğer popüler branşlar gençleri daha çok çekiyor. Teknik bilgi ve antrenör kalitesi de sorunlu; yurt dışından yeterli seviyede uzman getirilmiyor veya kalıcı sistem kurulmuyor. 2026 Kış Olimpiyatları’nda da 8-9 sporcuyla katılım sağladık ancak madalya yine gelmedi; bu tablo yıllardır değişmiyor.

Kayakla atlamada bazı isimler umut verse de, sistem onları yalnız bırakıyor. Maddi imkânsızlıklar yüzünden yetenekli gençler sporu bırakmak zorunda kalıyor veya başka işlere yöneliyor. Spor kültüründe “kış sporu” algısı zayıf; toplumda kayak, tatil aktivitesi olarak görülüyor, profesyonel bir kariyer olarak değil. Komşu ülkeler gibi devlet bursları, özel akademiler ve uzun vadeli performans programları bizde neredeyse yok. İklim değişikliği ve kar yağışındaki azalma da zorlukları artırıyor; yapay kar sistemleri yeterince yaygın değil. Başarı için gerekli fiziksel, teknik ve mental hazırlık sürecine yeterli zaman ve kaynak ayrılmıyor.

Sonuçta Türk kayakçılar büyük potansiyele sahip ama bu potansiyel, altyapı, planlama ve yatırım eksikliğiyle heba oluyor. Sistemi kökünden değiştirip, kış sporlarını ulusal bir öncelik haline getirmediğimiz sürece madalya hayali hep uzak kalacak. Artık vakit kaybetmeden, dağlarımızı ve gençlerimizi gerçek bir kayak ülkesi yapacak adımlar atmanın zamanı gelmiştir.