İstanbul’da yaşayan bir kayınpeder ile kızının boşandığı eski eşi arasında kira ve borç anlaşmazlığı yargıya taşındı. Kayınpeder, kızının evlilikleri boyunca kendisine ait evde yaşayan eski damadından 5 yıllık kira bedelini ve evlilik sürecinde verdiğini öne sürdüğü altın ve döviz borçlarını geri istedi. Eski damat ise taraflar arasında kira ilişkisi bulunmadığını ve kayınpederine borcu olmadığını savundu. Yargıtay’a kadar taşınan dosyada, kira talebi ile borç iddiası birbirinden ayrı değerlendirildi.
Kira talebi mahkemeden döndü
Kayınpeder, 2020 yılında açtığı davada eski damadından geriye dönük 5 yıllık kira bedelinin tahsil edilmesini talep etti. Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi, kira bedeli ve borç alacağına ilişkin talepleri reddetti. Karara karşı yapılan istinaf başvurusu da sonuç vermeyince dosya Yargıtay’a taşındı. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle kira talebinin reddedilmesini hukuka uygun buldu. Kararda, bir kişinin kendisine ait konutta başkalarının yaşamasına izin vermesinin tek başına kira borcu doğurmayacağı yönündeki değerlendirme öne çıktı.
Altın ve döviz borcu için karar bozuldu
Dosyada kira talebinden farklı olarak, kayınpederin eski damadından istediği altın ve döviz borçları da ele alındı. Yargıtay, eski damadın kayınpederinden altın ve döviz borcu aldığına ilişkin imzasını taşıyan belgenin değerlendirilmesi gerektiğine hükmetti. Söz konusu belgenin adi senet niteliğinde kabul edilip edilemeyeceğinin ve alacak iddiasını kanıtlayıp kanıtlamadığının mahkemece incelenmesi gerektiği belirtildi. Bu nedenle karar, borç alacağına ilişkin bölüm yönünden bozuldu. Dosyada kira talebinin reddedilmesi uygun bulunurken altın ve döviz borcuna ilişkin iddianın yeniden değerlendirilmesinin önü açıldı. Böylece Yargıtay, konutun kullanılmış olmasını tek başına kira borcu için yeterli görmezken borç iddiasında yazılı belgenin hukuki niteliğinin ayrıca incelenmesi gerektiğine işaret etti.
