Kamuoyuyla paylaşılan analizlerde, özellikle gençlerin önemli bir bölümünün günlük yaşamlarını sürdürebilmek için aile desteğine ihtiyaç duyduğu vurgulanıyor. Gençlerin barınma, ulaşım, eğitim ve temel harcamalarını karşılamakta zorlandığı; bu nedenle ebeveynlerinden aldıkları maddi destekle yaşamlarını sürdürdükleri ifade ediliyor.
Araştırmalar, gençler arasında iş gücüne katılım oranının düşük, aileden maddi destek alma oranının ise yüksek olduğunu gösteriyor. Anket ve saha çalışmalarına göre gençlerin önemli bir kısmı, düzenli bir gelir elde edemediği için harçlık veya aile yardımıyla geçinmek zorunda kalıyor. Bu durum, ekonomik özgürlükten uzak bir gençlik profiline işaret ediyor.
Uzmanlar, tabloyu yalnızca işsizlikle sınırlı görmüyor. Düşük ücretler, güvencesiz çalışma koşulları, artan yaşam maliyetleri ve barınma krizi, gençlerin ekonomik bağımsızlığa geçişini geciktiren temel faktörler arasında gösteriliyor. Özellikle büyük şehirlerde yaşam maliyetlerinin hızla artması, gençlerin tek başına bir hane kurmasını neredeyse imkânsız hale getiriyor.
Ekonomistler, gençlerin aileye bağımlı bir yaşam sürmesinin uzun vadede sosyal ve demografik sonuçlar doğurabileceğine dikkat çekiyor. Ekonomik bağımsızlığın gecikmesi; evden ayrılma yaşının yükselmesi, evlilik ve çocuk sahibi olma kararlarının ertelenmesi gibi zincirleme etkiler yaratıyor.
Uzmanlara göre, gençlerin kendi ayakları üzerinde durabilmesi için istihdam politikalarının güçlendirilmesi, nitelikli ve güvenceli iş alanlarının artırılması, gençlere yönelik barınma ve gelir desteklerinin hayata geçirilmesi kritik önem taşıyor.
