Mevcut sistemde, sigortalıların emeklilik yaşı; ilk işe giriş tarihi, prim gün sayısı ve sigortalılık süresine göre belirleniyor. Özellikle 1999 öncesi ve sonrası işe girişler arasında önemli farklar bulunurken, 1991–2011 aralığında sigortalı olanlar için kısmi emeklilik, borçlanma ve özel statülü emeklilik yolları öne çıkıyor.
Bu kapsamda 3600, 4500 ve 5400 prim günü gibi farklı eşikler, sigortalılara yaş şartı tam dolmadan emeklilik hakkı tanıyabiliyor. Kadınlar için doğum borçlanması, erkekler için askerlik borçlanması gibi uygulamalar ise prim gününü artırarak emeklilik yaşının öne çekilmesini sağlıyor. Bazı durumlarda borçlanma sayesinde ilk sigorta giriş tarihi geriye çekilebiliyor ve bu da daha avantajlı bir emeklilik hesabının önünü açıyor.
Öte yandan, çalışma gücünde kayıp yaşayan sigortalılar için malulen emeklilik, engellilik oranına göre ise yaş şartı aranmadan emeklilik gibi seçenekler bulunuyor. Bu yollar, özellikle uzun süredir prim ödeyen ancak yaş şartını beklemek zorunda kalan çalışanlar açısından önemli bir alternatif oluşturuyor.
SGK mevzuatında yapılan düzenlemeler, yeni bir “genel erken emeklilik” sistemi anlamına gelmese de, mevcut hakların doğru değerlendirilmesi halinde sigortalılara beklenenden yıllar önce emekli olma imkânı tanıyor. Bu nedenle çalışanların sigorta giriş tarihlerini, prim gün sayılarını ve borçlanma haklarını dikkatle incelemesi büyük önem taşıyor.
Erken emeklilik arayışında olan milyonlarca çalışan için SGK’nın mevcut mevzuatı, doğru planlama yapıldığında yaş engeline takılmadan emekliliğe giden kapıyı aralayabiliyor.
