Yeni bir araştırma, iş stresi, işini kaybetme korkusu ve çalışma hayatında güvensizlik yaşamanın beyin sağlığı açısından sanıldığı kadar büyük bir risk olmayabileceğini ortaya koydu. Bulgular, özellikle ilerleyen yaşlarda işgücünden uzun süre uzak kalmanın bilişsel sağlık açısından daha önemli bir risk faktörü olabileceğine işaret etti.
Araştırmada, çalışma hayatındaki farklı istihdam biçimleri ile ilerleyen yıllarda ortaya çıkan bilişsel bozukluk ve demans arasındaki ilişki incelendi. Elde edilen sonuçlarda, risklerin kadın ve erkeklerde farklılaştığı görüldü.
Kadınlarda erken emeklilik dikkat çekti
Araştırmaya göre, 50'li ve 60'lı yaşlarında erken emekli olan ya da uzun süre işgücünden uzak kalan kadınların, ilerleyen yıllarda hafif düzeyde bilişsel bozukluk veya demans tanısı alma olasılığı, çalışma hayatıyla bağını sürdüren kadınlara kıyasla neredeyse iki kat daha yüksek çıktı.
Bulgular, çalışma hayatının yalnızca ekonomik gelir açısından değil, sosyal etkileşim ve zihinsel faaliyetler açısından da önemli olabileceğini gösterdi. Uzun süre iş hayatından uzak kalmanın ilerleyen yaşlarda bilişsel sağlıkla bağlantılı olabileceği belirtildi.
Erkeklerde istikrarsız çalışma geçmişi öne çıktı
Erkeklerde ise en belirgin risk faktörü istikrarsız çalışma geçmişi oldu. Sürekli iş değiştiren veya çalışma hayatına ara veren erkeklerde bilişsel bozukluk görülme olasılığının iki kat arttığı belirlendi.
Bu gruptaki erkeklerin düşünce testlerinde de daha düşük puanlar aldığı görüldü. Araştırmanın sonuçları, çalışma hayatının niteliği ve sürekliliğinin bilişsel sağlık açısından cinsiyete göre farklı etkiler gösterebileceğine işaret etti.
İşini kaybetme korkusu beklenen etkiyi göstermedi
Araştırmanın dikkat çeken sonuçlarından biri ise iş güvencesizliği konusunda ortaya çıktı. İşini kaybetme ihtimalinden sürekli endişe duyan ancak çalışmaya devam eden kişilerde belirgin bir bilişsel düşüş görülmedi.
Hatta bu gruptaki kadınlarda, güvenli işlerde çalışan kadınlara kıyasla daha düşük oranda bilişsel bozukluk gözlemlendi. Böylece araştırma, iş stresinin tek başına bilişsel sağlık açısından en önemli risk olmayabileceğini; çalışma hayatından tamamen kopmanın ise daha güçlü bir ilişki gösterebildiğini ortaya koydu.
